Jacek Pasieczny, Axel Gercke
Wystawa: „Jak tam? Wie geht’s?”


Galeria Otwarta Pracownia, Kraków, ul. Dietla 1, 05.07 – 22.07.2008

Wernisaż: piątek, 04.07.2008, godz. 19.00

Wystawa czynna w poniedziałki, środy i piątki (18.00 - 20.00) do 22 lipca. www.otwartapracownia.com



Axel Gercke i Jacek Pasieczny po raz pierwszy spotykali się jesienią 2001 w klasie Prof. Johannesa Grutzke w Akademii Sztuk Pięknych w Norymberdze. Axel Gercke był jej studentem a Jacek Pasieczny przyjechał tam na semestralny pobyt w ramach współpracy między uczelniami w Krakowie i Norymberdze. Po powrocie do krakowskiej akademii Jacek Pasieczny utrzymywał dalszy kontakt z Norymbergą, a po otrzymaniu stypendium DAAD mógł w roku akademickim 2004/2005 kontynuować tam studia u prof. Petera Angermanna. Wkrótce w tej samej pracowni znalazł się Axel Gercke. Dzięki temu artyści mieli możliwość nie tylko wzajemnie podpatrywać swoje działania artystyczne: wspierać się, polemizować, ale też z dystansu spojrzeć na wzajemne związki kulturowe. Zawiązana przyjaźń była zapewne powodem decyzji Axla Gercke, żeby ubiegać się o stypendium i przedostatni semestr studiów spędzić właśnie w Krakowie. W Polsce studiował w pracowni prof. Jacka Waltosia i Marka Szymańskiego. Obaj młodzi artyści wykorzystują każdą możliwość, aby dalej wspólnie pracować i tworzyć. W trakcie pobytów stypendialnych uczą się nie tylko języków: Jacek – niemieckiego Axel – polskiego, ale też historii goszczących ich krajów. Jacek Pasieczny realizując program pobytu w akademii niemieckiej poświęca dużą część swojej pracy historii Norymbergii i jej symbolom, Axel Gercke malował nie tylko w Krakowie, ale i w Gdańsku, gdzie zetknął się ze śladami najnowszej historii Polski.

Axel Gercke i Jacek Pasieczny udowadniają, że polsko – niemieckie kontakty, jeśli dotyczą konkretnych osób, mogą opierać się na przyjaźni i współpracy. Twórczość tych dwóch młodych ludzi ukazuje bez uprzedzeń i historycznych zaszłości sprawy życia współczesnego, przekonując, że można i trzeba żyć inaczej.

 

Prof. Peter Angermann, Akademia Sztuk Pięknych Norymberga:

Zarówno malarstwo Axla Gercke jak i Jacka Pasiecznego podobne jest w swoim cichym i lapidarnym realizmie. Prosto, bez powierzchownej maniery, trafiają w istotę obserwowanego otoczenia.

Jacek Pasieczny swoją monumentalną kompozycję rozstrzyga energicznymi pociągnięciami pędzla, wykorzystując powstały przypadek do organizacji przestrzeni. Obrazy naładowane są swoistą atmosferą. Najczęściej motywem jego malarstwa jest architektura. W czasie swojego pobytu w Norymberdze ten polski artysta szczególnie zajął się architekturą totalitarną. Temat ten potraktował z dużą powagą i koncentracją, tak, że obrazy mimo ich silnego i lakonicznego realizmu promieniują ekspresjonistyczną intensywnością. Bez upiększania i dramatyzowania przy równoczesnej pasji i zaangażowaniu oraz czujnym zrozumieniem kulisów potworności, temat ten zamienił w wizję.

Podobnie nietypowo, z anegdotyczną ciekawością, żywym kolorem i większą dbałością o szczegół cechuje się malarstwo Axla Gercke. Jego niezwykle artystyczne i technicznie rozwinięte malarstwo jest bardziej narracyjne. Nawiązuje do tradycji realizując temat. Artysta ten dochodzie jednak przy tym do całkowicie własnych i bardzo oryginalnych rozwiązań, które mimo lub właśnie wbrew swojemu spojrzeniu poprzez tradycje – mają bardzo silny wyraz. Często bowiem, według mojego doświadczenia, wiadome odniesienia do tradycji, doprowadzają do swobodnego rozwinięcia tematu. Axel Gercke obserwując zwykłe codzienne motywy troskliwie i z głęboką cierpliwością przenosi je na płótno.

Tym dwóm malarzom chodzi o świadome artystyczne spostrzeżenia otaczającej rzeczywistości – niezależnie od zmieniających się trendów w sztuce; od niekiedy napuszonych bzdur i samo dystansowania się.

prospekt