FOTOGRAFICY – PORTRETY FILMOWE

Pokazy w ramach Festiwalu Miesiąc Fotografii w Krakowie 2012

Galeria Domu Norymberskiego, Kraków, ul. Skałeczna 2

 

 

 

 

 

 

 


poniedziałek, 21.05.2012, godz. 19.30

Candida Höfer

Niemcy 2011, 40 min. - reżyseria: Ralph Goertz

produkcja: Institut für Kunstdokumentation und Szenografie

Candida Höfer urodziła się 1944 roku w Eberswalde. Jest ona, podobnie jak Thomas Ruff, Thomas Struth i Andreas Gurski, przedstawicielką tak zwanej „düsseldorfskiej szkoły fotografii“. Pierwsze kroki w zawodzie stawiała jako wolontariuszka w Fotostudio Schmölz-Huth w Kolonii, tam tez później rozpoczęła studia. W 1973 roku, po krótkim pobycie w Hamburgu, gdzie pracowała jako fotografka, kontynuowała naukę w Kunstakademie w Düsseldorfie, najpierw w klasie filmowej, a od 1976 roku w klasie fotograficznej Bernda Bechera. Pierwszymi jej pracami były zdjęcia tureckich imigrantów w Niemczech. Ale znana stała się dzięki fotografiom wnętrz. Od lat 80. fotografuje muzea, biblioteki, hale sportowe, hotele, audytoria, hole, a także inne przestrzenie publiczne, jak na przykład ogrody zoologiczne. Charakterystyczna cechą wszystkich jej zdjęć jest nieobecność na nich ludzi, chociaż fotografowane miejsca są dla nich przeznaczone. Dzięki temu zabiegowi artystka wydobywa na pierwszy plan funkcję swoich obiektów oraz ich styl i architekturę. Höfer nigdy nie fotografowała miejsc prywatnych. Wystawy jej prac miały miejsce między innymi w Kunsthalle w Norymberdze, w Kunsthalle w Hamburgu, w Kunsthalle w Bazylei oraz w galeriach Sonnabend w Nowym Jorku i w Castello di Rivoli w Turynie.

Jürgen Teller

Niemcy 2011, 44 min. - reżyseria: Reiner Holzemer

produkcja: Reiner Holzemer Produktion we współpracy ze stacjami telewizyjnymi BR i arte

występują m.in.: Helena Bonham Carter, Vivienne Westwood, Lilly Cole, David Blaine

 

Po projekcji odbędzie się spotkanie z reżyserem filmu Reinerem Holzemerem

 

Jürgen Teller urodził się w 1964 roku w Erlangen. Pierwotnie miał być lutnikiem, ale z powodu uczulenia musiał zmienić zawód. Po dwóch latach studiów w Fachakademie für Fotodesign w Monachium pojechał do Londynu, żeby uniknąć służby wojskowej. Tam portretował gwiazdy muzyki rozrywkowej oraz rozpoczął współpracę z czasopismami mody. W 1991 roku pojechał na tournee z wówczas nieznanym zespołem Nirwana, a wykonane wtedy zdjęcia zyskały później sławę. Teller fotografuje najsłynniejsze modelki świata, jednak jego ujęcia wyróżniają się na tle innych sesji zdjęciowych. Artysta świadomie zwraca uwagę widza na niedoskonałości ludzkiego ciała. Bardzo znana jest jego seria „Versace-Heart” z amerykańską modelką Kristen Mc Mennamy, w której pokazuje wyzwania stawiane osobie uprawiającej ten zawód. Od blisko 20 lat wykonuje zdjęcia reklamowe dla takich projektantów jak: Marc Jacobs, Vivienne Westwood i Yves Saint Laurent. Bohaterkami jego prac były także: Björn, Kate Moss, Charlotte Rampling. Jest uznawany za rewolucjonistę sceny mody lat 90. i dzisiaj uchodzi za jednego z jej największych fotografów. Wiele jego dzieł zawiera też elementy prywatne, których Teller nie oddziela od swojej pracy zawodowej: w kampanii reklamowej biżuterii fotografował w zabawny sposób swoją niemiecką rodzinę. Prace Tellera były prezentowane m. in. w The Photographers Gallery w Londynie, w Museum of Modern Art w Nowym Jorku i w Fondation Cartier Pour l’art Contemporain w Paryżu.

 

 


wtorek, 22.05.2012, godz. 19.30

Long shot close up – Andreas Gursky

Niemcy 2011, 60 min. – reżyseria: Jan Schmidt-Garre

produkcja: Arthaus Musik

występują m.in.: Hilla Becher, Werner Spies

bonus: wywiad reżysera filmu z artystą – 30 min.

 

Andreas Gursky urodził się w Lipsku w 1955 roku w rodzinie fotografów. Studiował komunikację wizualną na uniwersytecie w Essen. W latach 80. był studentem Bernda Bechera w Kunstakademie w Düsseldorfie. Uczestniczył w wielu wystawach indywidualnych i grupowych w Szwajcarii (Kunsthalle Zurych), Francji (Centre Georges Pompidou), Anglii oraz Hiszpanii, Włoszech, Szwecji, Niemczech czy nowojorskim Muzeum Sztuki Współczesnej (MOMA). Jego prace wystawiane były także w Meksyku oraz podczas niemieckiego festiwalu w Indiach. Artysta uprawia fotografię barwną i preferuje duże formaty, często jego zdjęcia są robione z góry – na przykład ze śmigłowca. Typowy w jego pracach jest brak centralnego przedmiotu, wszystkie, nawet najdrobniejsze szczegóły, zdają się być równie ważne. Także człowiek staje się anonimowym detalem w czasach globalizacji. Od lat 90. Gursky sięga do komputerowej obróbki zdjęć, za pomocą której udaje mu się "zafałszowac" rzeczywistość. Dzięki takim zabiegom jego fotografie nabierają malarskiej jakości, wywołując u oglądających niekłamany podziw. Artysta przyznaje, że w jego pracy najważniejsza jest koncepcja obrazu. Jego składnikami są prawdziwe elementy, ale zmontowane tworzą sztuczny, zainscenizowany świat. Te doskonale już rozpoznawalne fotomontaże pokazują, że do wyrażenia prawdy nie jest konieczne uwiecznienie prawdziwej rzeczywistości. Oglądane z daleka przypominają niekiedy ornamenty, czasami abstrakcyjne kompozycje, które wykonano z tysięcy drobiazgów, z bliska okazują się portretem doskonale znanej codzienności, która udaje nam się dostrzec dzięki niezwykłym, przyciągającym wzrok, zabiegom fotografa, zmuszającym do poszukiwania szczegółu. Tematem prac Andreasa Gurskiego jest przede wszystkim społeczeństwo konsumpcyjne, które krytykuje, a także popkultura, przyroda i architektura. W 2011 roku jego praca „Rhein II” została sprzedana za rekordową sumę 4,3 miliony dolarów i jest uznawana za najdroższą fotografię na świecie.

 

 


środa, 23.05.2012, godz. 19.30

Thomas Ruff – Fotografia 1979 – 2011

Niemcy 2011, 50 min. - reżyseria: Ralph Goertz

produkcja: Institut für Kunstdokumentation und Szenografie

Thomas Ruff urodził się w 1958 roku w Zell am Harmersbach. W latach 1977- 1985 był studentem Bernda Bechera w Kunstakademie w Düsseldorfie. Od 2000 roku przez 6 lat wykładał fotografię na wspomnianej uczelni, gdzie prowadził tzw. byłą "klasę Bechera". Zaliczany jest do grona najważniejszych niemieckich artystów fotografików. W latach 1989 – 1992 pracował nad serią „gwiazdy”, w której wykorzystywał negatywy fotografii wykonanych przez teleskop instytutu European Southern Obserwatory, które wielokrotnie powiększył. W innych seriach („jpeg”, „nudes”) eksperymentuje z powiększaniem i pomniejszaniem pikseli lub, z anachroniczną już, techniką kolażu. W najnowszej serii „m.a.r.s.” Thomas Ruff zajmuje się topograficznymi zdjęciami planety Mars, które zrobione zostały przez sztucznego satelitę. Przetwarza je tak, jakby wykonane zostały przez znajdującego się tam obserwatora, a następnie poddaje obróbce kolorystycznej. Ruff swoje zdjęcia wykonuje zawsze w ten sam sposób, zachowując stałą odległość względem obiektu, równomierną ostrość obrazu, neutralne oświetlenie. Tematy jego cykli fotograficznych to: człowiek, gwiazdozbiory, budowle i wnętrza. Każda jego seria to nowa koncepcja i związany z nią nowy sposób tworzenia. Szczególnie interesują go analogowe i cyfrowe możliwości produkcji zdjęć oraz mieszanie tych dwóch technik. Thomas Ruff prezentował swoje prace we Włoszech podczas weneckiego Biennale, w Museum of Contemporary Art w Chicago („MCA DNA”), w Tate Liverpool (retrospektywa), w Kunsthalle we Wiedniu („surfaces, depths / Oberflächen, Tiefen“) i w Moderna Museet w Sztokholmie („jpegs”), a także we Francji, Holandii, i Korei Południowej.

Thomas Struth

Niemcy 2011, 33 min. - reżyseria: Werner Raeune, Ralph Goertz

produkcja: Institut für Kunstdokumentation und Szenografie

Thomas Struth urodził się w 1954 roku w Geldern. Studiował malarstwo u Gerharda Richtera i fotografię pod okiem Bernda Bechera na Kunstakademie w Düsseldorfie. W latach 70. całkowicie poświęcił się fotografii. Zasłynął dzięki cyklom fotograficznym: "Architektura ulicy", który składa się wyłącznie z monochromatycznych zdjęć pustych ulic Nowego Jorku, oraz "Portrety". Tematem jego prac często jest miejska architektura: puste ulice, place, mosty, muzea, chętnie fotografuje też ludzi i przyrodę. W swoich pracach pokazuje też nowoczesne technologie i urzadzenia, z którymi widzowie nie spotykają się na co dzień, jak na przykład reaktor jądrowy. Zdjęcia Strutha charakteryzuje nowatorskie, niekonwencjonalne podejście do fotografowanych obiektów. Jego prace są przejrzyste i odzwierciedlają indywidualny punkt widzenia artysty. Przy użyciu aparatu kliszowego tworzy portrety pojedynczych osób, rodzin, par. Bohaterowie jego zdjęć są poważni i skoncentrowani, z wzrokiem zwróconym w obiektyw aparatu. Precyzja, z jaką fotografuje, pozwala na dostrzeżenie szczegółów często niezauważalnych. Dzięki cyklom fotograficznym można zobaczyć, w jaki sposób postrzegani są przez artystę ludzie z różnych kręgów kulturowych czy grup wiekowych. Jedną z takich serii są tak zwane „zdjęcia muzealne”, czyli fotografie, na których Thomas Struth pokazuje, jak ludzie w różnych muzeach na świecie reagują na arcydzieła sztuki. Fotografie Strutha wystawiane były w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, w Mediolanie, Amsterdamie, Waszyngtonie, Tokio i Izraelu.