Niemiecka reżyserka Margarethe von Trotta gościem na Festiwalu Conrada w Krakowie

Margarethe von Trotta urodziła się w 1942 roku w Berlinie, w arystokratycznej rodzinie nadbałtyckich Niemców. Młodość spędziła w Paryżu, gdzie zafascynowała się kinem Nowej Fali i filmami Ingmara Bergmana. Po powrocie do Niemiec zaczęła grać w filmach Reinera Fassbindera i Volkera Schlöndorffa. Znajomość z tym ostatnim zaowocowała małżeństwem, a w 1975 wspólnie wyreżyserowanym debiutem fabularnym, ekranizacją Utraconej czci Katarzyny Blum. Złoty Lew przyznany w Wenecji w 1981 roku za film Czas ołowiu ugruntował jej czołową pozycję w niemieckim kinie. Przy realizacji tego filmu reżyserka po raz pierwszy spotkała Barbarę Sukową, z którą współpracuje do dzisiaj. Aktorka jest odtwórczynią tytułowych ról Hanny Arendt, Hildegardy z Bingen i Róży Luxemburg w zaprezentowanych podczas Festiwalu Conrada filmach. Margarethe von Trotta jest laureatką wielu nagród na licznych międzynarodowych festiwalach, w tym w Berlinie oraz Wenecji. Dwukrotnie brała również udział w konkursie głównym festiwalu w Cannes.

 

 

Poniedziałek, 19.10.2015,godz. 18.30, Goethe-Institut, Rynek Główny 20

Rozmowa z Margarethe von Trottą z okazji otwarcia wystawy poświęconej Hannie Arendt. Prowadzenie: Anita Piotrowska.

 

 

Poniedziałek, 19.10.2015, godz. 20.45, Kino pod Baranami

Wykład zatytułowany: Przybliżenie biografii: Róży Luxemburg, Hildegardy z Bingen, Hanny Arendt będący wprowadzeniem do prezentowanych filmów. Wykład w języku niemieckim z tłumaczeniem symultanicznym na język polski.

 

 

Poniedziałek, 19.10.2015, godz. 20.45, Kino pod Baranami

Hannah Arendt
Francja, Luksemburg, Niemcy, Izrael, 2012, 113 min.

reżyseria: Margarethe von Trotta
scenariusz: Margarethe von Trotta, Pamela Katz
zdjęcia: Caroline Champetier, Tobias Klauke
obsada: Barbara Sukowa, Axel Milberg, Janet McTeer, Julia Jentsch, Ulrich Noethen
nagrody i wyróżnienia: Bawarska Nagroda Filmowa dla najlepszej aktorki Barbary Sukowej (2013), Niemiecka Nagroda Filmowa, „Lola” dla najlepszego filmu oraz dla najlepszej pierwszoplanowej aktorki (2013), Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Valladolid (Hiszpania), „Silver Spike” dla najlepszego filmu (2012).

Gdy w maju 1960 roku świat obiega wiadomość o porwaniu w Argentynie Adolfa Eichmanna, wysokiego nazistowskiego funkcjonariusza, odpowiedzialnego za plan masowej eksterminacji Żydów w czasie II wojny światowej, Hannah Arendt, wybitna niemiecka filozofka żydowskiego pochodzenia, mieszka z mężem w apartamencie na Manhattanie i prowadzi spokojne życie. Wkrótce media donoszą o planowanym procesie nazisty, który ma się odbyć w Jerozolimie. Arendt bardzo chce być świadkiem tego wydarzenia i zgłasza się do „The New Yorkera” z propozycją współpracy w charakterze korespondentki. Relacjonując kolejne dni przesłuchań filozofka opisuje Eichmanna jako typowego biurokratę, bezrefleksyjnie wykonującego polecenia, który nigdy nie dostrzegł szerszego kontekstu swojej przerażającej działalności. Prowadzi ją to do sformułowania słynnej tezy o „niedającej się opisać i zrozumieć banalności zła”. Takie stwierdzenie jest czymś zaskakującym dla współczesnych, w tym dla wielu przyjaciół Arendt, którzy źle interpretując jej słowa, posuwają się nie tylko do zarzutów, że broni odpowiedzialnego za Holokaust potwora, ale też grożą jej śmiercią czy pozbawieniem wykładów na uniwersytecie.

 

 

Czwartek, 22.10. 2015, godz. 21.30, Kino pod Baranami

Wizja – Z życia Hildegardy z Bingen / Vision – aus dem Leben der Hildegard von Bingen
Niemcy, Francja 2009, 11 min.

reżyseria i scenariusz: Margarethe von Trotta
muzyka: Christian Heyne, Hildegard von Bingen
obsada: Barbara Sukowa, Heino Ferch, Hannah Herzsprung, Lena Stolze, Alexander Held
nagrody i wyróżnienia: Bawarskie Nagrody Filmowe 2010: nagroda dla najlepszej aktorki (Barbara Sukowa), MFF w Rzymie 2010: nominacja do nagrody Złoty Marc’Aurelio

Filmowa biografia Hildegardy z Bingen, żyjącej w latach 1098-1179 wizjonerki i reformatorki religijnej, która w wieku ośmiu lat trafiła do zakonu benedyktynek. Już jako dziecko doświadczyła mistycznych widzeń, które ujawniła dopiero w wieku 42 lat, po osiągnięciu najwyższego dostępnego kobiecie stanowiska w Kościele. Dzięki przychylności papieża, mogła posunąć się do zawoalowanej krytyki rozwiązłości kleru i domagać się większej niezależności dla kobiet. Udało jej się założyć własne zgromadzenie i wybudować klasztor, do którego przeniosła się wraz z dwudziestoma mniszkami. Dzięki doskonałemu wykształceniu, doświadczeniu i zdolnościom udało jej się zdobyć szacunek kościelnych hierarchów, panujących władców i zwykłych ludzi. Była nie tylko mistyczką, ale też autorką pism filozoficzno-teologicznych i medycznych, kompozytorką i uzdrowicielką. Rozpoczęty w 1227 roku proces kanonizacyjny został zakończony dopiero w 2012 roku, kiedy papież Benedykt XVI ogłosił ja świętą.

 

Piątek, 23.10.2015, godz. 21.30, Kino pod Baranami

Róża Luxemburg / Rosa Luxemburg
Czechosłowacja, RFN, 1986, 123 min.

scenariusz i reżyseria: Margarethe von Trotta
zdjęcia: Franz Rath
obsada: Barbara Sukowa, Daniel Olbrychski, Otto Sander (123 min.)
nagrody i wyróżnienia: Złota Palma na festiwalu w Cannes w 1986 roku za najlepszą rolę kobiecą (Barbara Sukova), Niemiecka Nagroda Filmowa dla najlepszego filmu.

Biograficzny film Margarethe von Trotty z wybitnymi kreacjami Barbary Sukowej i Daniela Olbrychskiego poświęcony został postaci jednej z najbardziej zaangażowanych politycznie kobiet w dziejach, której myśl i działalność odcisnęły piętno na dziejach Europy przed pierwszą wojną światową, a dla niektórych pozostają relewantne do dziś. Róża Luxemburg, była działaczką polskiego i niemieckiego ruchu robotniczego, teoretyczką ekonomii politycznej, współzałożycielką SDKPiL i przywódczynią lewicy w niemieckiej socjaldemokracji. Należała do współzałożycieli Związku Spartakusa i Komunistycznej Partii Niemiec. Von Trotta odmalowuje na ekranie niezwykle wiarygodny portret kobiety namiętnej, odważnej, zdeterminowanej, łącząc przy tym umiejętnie fakty z życia publicznego i prywatnego swojej bohaterki, pozwalając nam zbliżyć się do niej i powodując, iż nawet jeśli nie potrafimy zidentyfikować się z jej postawą w wymiarze politycznym, w wymiarze ludzkim rozumiemy ją i szanujemy.