FOTOGRAFICY - PORTRETY FILMOWE

Pokazy w ramach Festiwalu Miesiąc Fotografii w Krakowie 2007. Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha
12-15.05.2007


Ulotka - pdf >>

 

12.05.2007, godz.19.00

Henri Cartier-Bresson - Biografia jednego spojrzenia
Henri Cartier-Bresson - Biographie eines Blicks

Francja/Xanadu Film 2003, 72 min. - reżyseria: Heinz Bütler - dźwięk: Henri Maikoff - producenci prowadzący: Wolfgang Frei, Agnes Sire - koprodukcja: Neue Zürcher Zeitung/ Fondation Henri Cartier-Bresson

Henri Cartier-Bresson urodził się w 1908 roku w Chanteloup-en-Brie. Studiował malarstwo w Paryżu. Od 1931 roku poświęcił się fotografii i rozpoczął regularne podróże w różne zakątki świata. W latach 1937-1938 był asystentem reżysera Jeana Renoira. Cartier - Bresson uważany jest za ojca fotografii reporterskiej. To on sformułował tzw. zasadę "decydującego momentu". Nazywany fotografem stulecia był Henri Cartier- Breson także jednym z założycieli agencji fotograficznej MAGNUM, powstałej w Paryżu w 1947 roku. Artysta fotografował przy użyciu małego aparatu Leica. Zawsze był w miejscu, gdzie rozgrywały się znaczące wydarzenia polityczne. Na czarno- białych zdjęciach utrwalił m.in. wyzwolenie Paryża w 1945 roku, śmierć Ghandiego, ostatni etap wojny domowej w Chinach w 1949 roku. Był pierwszym zagranicznym fotografem, którego wpuszczono na terytorium Związku Radzieckiego. Za swój dorobek artystyczny został uhonorowany licznymi nagrodami m.in. Hasselblad Award, Grand Prix National de la Photographie, czy Overseas Press Club of America Award. Jego prace wystawiane były w Muzeum Sztuki Współczesnej w Nowym Jorku (MOMA), a także w Kioto, Tel Avivie, Paryżu, Sztokholmie, Londynie, Madrycie, Berlinie.

13.05.2007, godz.19.00

Bettina Rheims - Moje życie
Bettina Rheims - Mein Leben

Niemcy 2005, 50 min. - reżyseria: Gero von Boehm - produkcja i dystrybucja: Macroscope film GmbH

Betina Rheims urodziła się w 1952 roku w Paryżu. Jest córką Maurica Rheims'a, francuskiego pisarza, członka Akademii Francuskiej i Niemki Lili Krahmer.
Karierę fotograficzną rozpoczęła w wieku 26 lat. Pierwsza wystawa jej zdjęć odbyła się w 1981 roku w Centre Georges Pompidou w Paryżu. Wcześniej, podczas pobytu w USA, pracowała jako modelka. Próbowała swoich sił także jako aktorka. Fotografowała gwiazdy światowej sławy takie jak Madonna, Angelina Jolie, Kylie Minouge, ale bohaterkami jej prac były także nikomu nieznane kobiety, wywodzące się z różnych środowisk społecznych, reprezentujące różne zawody, od striptizerek po sprzedawczynie. Charakterystyczny jest sposób portretowania kobiet przez Bettinę Rheims, są nagie lub ubrane w skąpą bieliznę. Album pt. "Zamknięty pokój", który powstał przy współpracy z pisarzem Sergem Bramly, zawierający zdjęcia nagich kobiet w różnych pozach, przyniósł jej sławę także poza granicami Europy. Współpraca z Sergem Bramlym zaowocowała również kontrowersyjną serią zdjęć zatytułowaną I.N.R.I; przedstawiającą ukrzyżowane kobiety. Na uwagę zasługuje seria anorogenicznych portretów pt. Modern Lovers, które były pokazywane na wystawach we Francji, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych.
Bettina Rheims należy do najwybitniejszych artystów fotografików na świecie, w 1994 wyróżniono ją nagrodą Grand prix de la photographie.

13.05.2007, godz. 20.00

Robert Capa - Fotograf wojenny
Robert Capa - Kriegsfotograf

Niemcy 1997, 60 min. - reżyseria: Anne Makepiece - redakcja: Matthias Kremin- produkcja: Telewizja Westdeutscher Rundfunk

Robert Capa to pseudonim artystyczny urodzonego w Budapeszcie w 1913 roku Endre Erno Friedmana. W wieku 19 lat wraz z rodzicami, węgierskimi Żydami, wyemigrował do Niemiec. W Berlinie studiował nauki polityczne. Pracował także jako fotograf. Po dojściu Hitlera do władzy wyjechał do Paryża. W stolicy Francji pracował dla agencji Alliance i fotografował przy użyciu kamery małoobrazkowej. Kolejnym ważnym momentem w jego życiu było poznanie fotgrafki Gerty Taro, z którą, już jako Robert Capa, udał się w podróż do Hiszpanii. Podczas hiszpańskiej wojny domowej powstało jego najsłynniejsze zdjęcie, żołnierza, którego sfotografował w momencie śmierci. W 1939 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował m.in. dla magazynu Life. Robert Capa fotografował także wydarzenia II wojny światowej m. in. lądowanie aliantów w Normandii (D-Day) i walki w Niemczech. Jest autorem fotoreportaży o Izraelu, Polsce, Czechosłowacji. W 1947 roku wraz z Henrim Cartier- Bressonem, Dawidem Seymurem, Gerog'iem Podgerem i Williamem Vandivertem założył legendarną agencję fotograficzną MAGNUM. Zginął w Wietnamie w 1954 roku.


14.05.2007, godz.19.00

CYKL: NIEMIECCY FOTOGRAFICY

 

Bernd and Hilla Becher
Francja 2001, 14 min. 19 s. - reżyseria: Jean-Pierre Krief - montaż: Arthur Guibert - dźwięk: Gido Martis - produkcja i dystrybucja: KS VISIONS

Thomas Ruff
Francja 1997, 12 min. 43 s. - reżyseria: Jean-Pierre Krief - montaż: Denis Batardiere - dźwięk: Stephan Colli - produkcja i dystrybucja: KS VISIONS

Andreas Gursky
Francja 1999, 13 min. 14 s. - reżyseria: Sylvain Roumette - montaż: Michele Loncol - dźwięk: - Wolfgang Lemmer - produkcja i dystrybucja: KS VISIONS

Thomas Struth
Francja 2001, 14 min. 16 s. - reżyseria: Jean-Pierre Krief - montaż: Arthur Guibert - dźwięk: Gido Martis - produkcja i dystrybucja: KS VISIONS

Wolfgang Tillmans
Francja, 13 min. - reżyseria: Jean- Pierre Krief - produkcja i dystrybucja: KS VISIONS

Berndt i Hilla Becher. Berndt Becher urodził się w 1931 roku w Siegen. Zaliczany jest do klasyków fotografii dokumentalnej. Studiował malarstwo w Sztutgardzie i typografię w słynnej Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie, gdzie poznał swoją przyszłą żonę Hillę.
Hilla Wobeser, urodziła się w 1934 roku w Poczdamie. Fotografowała już jako dziecko. Po ukończeniu studiów fotograficznych w Poczdamie, doskonaliła swoje umiejętności w Düsseldorfie. Od 1961 roku, już jako małżeństwo, rozpoczęli fotografowanie zanikających budynków przemysłowych Zagłębia Ruhry, drewnianych "Fachwerkhaeuser", tworząc zarazem ich dokumentację. Obiektem ich prac były również wieże ciśnień i magazyny. Becherowie fotografowali także poza Niemcami; w Belgii, Francji, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych.
Typowe dla tych artystów fotografików są biało-czarne zdjęcia, przedstawiające wybrany obiekt z różnych punktów widzenia. Charakterystyczny jest ich sposób operowania światłem i cieniem, a także precyzyjne oddawanie szczegółów. Dzieła Becherów były wystawiane w Muzeum Sztuki Współczesnej w Nowym Jorku, Paryżu, Londynie, Kalifornii, Sztokholmie, Kopenhadze, czy podczas Biennale w Wenecji. W 1976 roku Berndt Brecht został profesorem w Akademii Sztuk w Düsseldorfie. Jego studentami byli m. in. Andreas Gursky, Thomas Ruff, Thomas Struth, Candida Höfer, Axel Hütte, Jörg Sasse.

Andreas Gursky urodził się w Lipsku w 1955 roku. W wieku 23 lat studiował komunikację wizualną na uniwersytecie w Essen. W latach 80. był studentem Berndta Bechera w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. Uczestniczył w wielu wystawach indywidualnych i grupowych w Szwajcarii (Kunsthalle Zurych), Francji (Centre Georges Pompidou), Angli, Hiszpani, Włoszech, Szwecji, Niemczech czy nowojorskim Muzeum Sztuki Współczesnej (MOMA). Jego prace wystawiane były także w Meksyku, czy podczas niemieckiego festiwalu w Indiach.
Artysta uprawia fotografię barwną i preferuje duże formaty. Typowy w jego pracach jest brak centralnego przedmiotu, wszystkie nawet najdrobniejsze szczegóły zdają się być równie ważne. Gursky sięga także do komputerowej obróbki zdjęć, za pomocą, której udaje mu się "zafałszowac" rzeczywistość. Tematem jego prac są: społeczeństwo konsumpcyjne, popkultura, przyroda, architektura.

Thomas Ruff urodził się w 1958 roku w Zell am Harmersbach. W latach 1977- 1985 był studentem Berndta Bechera w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. Od 2000 roku przez 6 lat wykładał fotografię na wspomnianej uczelni, gdzie prowadził tzw. byłą "klasę Bechera".
Od lat 80. zaliczany jest do grona najważniejszych niemieckich artystów fotografików. Początkowo zajmował się fotografią małoobrazkową później jego dzieła zaczęły osiągać monumentalne rozmiary. Ruff w swoich pracach stara się wiernie oddać swoje spostrzeżenia.. Jego zdjęcia charakteryzuje obiektywizm, fotografuje bowiem w niezmienny sposób, zachowując stałą odległość względem prezentowanego obiektu, równomierną ostrość obrazu, neutralne oświetlenie. Na pierwszy rzut oka jego zdjęcia mogą się wydawać mało spektakularne, ale uważny obserwator spostrzeże indywidualność fotografowanych ludzi. Tematami jego cykli fotograficznych są: człowiek, gwiazdozbiory, budowle i wnętrza.
Thomas Ruff prezentował swoje prace we Włoszech podczas weneckiego Biennale, a także we Francji, Holandii, Wielkiej Brytanii i Korei Południowej.

Thomas Struth urodził się w 1954 roku w Geldern. Studiował malarstwo i fotografię pod okiem Berndta Bechera na Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. W latach 70. całkowicie poświęcił się fotografii. Zasłynął dzięki cyklom fotograficznym "Architektura ulicy" oraz "Portrety".
Tematem jego prac często jest architektura miast: puste ulice, place, mosty, muzea, chętnie fotografuje też ludzi i przyrodę. Zdjęcia Strutha charakteryzuje nowatorskie, niekonwencjonalne podejście do fotografowanych obiektów. Jego prace są przejrzyste i odzwierciedlają indywidualny punkt widzenia artysty. Przy użyciu aparatu kliszowego tworzy portrety pojedynczych osób, rodzin, par. Bohaterowie jego zdjęć są poważni i skoncentrowani z wzrokiem zwróconym w obiektyw aparatu. Ich gesty są pełne prywatności i intymności. Precyzja, z jaką fotografuje, pozwala na dostrzeżenie szczegółów niezauważalnych na co dzień. Dzięki cyklom fotograficznym widzowie mogą zobaczyć w jaki sposób postrzegani są przez artystę ludzie z różnych kręgów kulturowych czy grup wiekowych. Fotografie Strutha wystawiane były w Mediolanie, Nowym Jorku, Amsterdamie, Waszyngtonie, Tokio i Izraelu

Wolfgang Tillmans urodził się w 1968 roku w Remscheid. Na początku lat 90. studiował w Bournemouth & Poole College of Art and Design. Fotografią interesował się jednak już od czasów szkolnych, kiedy to rozpoczął kolekcjonowanie wycinanych z magazynów zdjęć.
Jako temat swoich prac artysta często wybiera swoje najbliższe otoczenie: przyjaciół, rodzinę. Chętnie wraca też do fascynacji z lat dziecięcych, którymi były samochody czy lotnictwo. Zaowocowało to wydaniem albumu Concorde. Bohaterami jego obrazów są także przedstawiciele różnych subkultur jak np. cykl zdjęć z londyńskiego "European Gay Pride", przedstawiających tamtejszą scenę homoseksualną.
Prawdziwy przełom w jego karierze przyniosła artyście seria zdjęć poświęcona berlińskiej paradzie miłości "Love Parade". Fotografie Tillmansa są różnorodne, zarówno jeśli chodzi o ich temat, jak i formę.
W 2000 roku Wolfgang Tillmans, jako pierwszy w historii niemiecki artysta, został uhonorowany nagrodą Tunera, przyznawaną przez Tate Gallery w Londynie.

15. 05.2007, godz.19.00

CYKL: PHOTOsuisse / SZWAJCARSCY FOTOGRAFOWIE - WYBÓR

 

Manuel Baujer
Szwajcaria, 12 min. 10 s. - realizacja: Christian Eggenberger - zdjęcia: Quinn Reimann - montaż: Hedi Bäbler - muzyka: Nik Bärtsch - redakcja: Magdalena Kauz

Olaf Breuning
Szwajcaria, 11min. 55 s. - realizacja: Stefan Zucker - zdjęcia: Sergio Cassini, Elia Lyssy - montaż: Roland Ruckstuhl - muzyka: Ramon Orza - redakcja: Christian Eggenberger

Balthasar Burkhard
Szwajcaria, 12min. 01s. - realizacja: Bernhard Giger - zdjęcia: Pio Corradi, Ueli Nesce - światło: Rolf Riedwyl - dźwięk: Rolf Büttikofer - muzyka: Gustav Gertsch - montaż: Christoph Schertenleib - redakcja: Christian Eggenberger

Luc Chessex
Szwajcaria, 11min. 35s. - realizacja: Lionel Baier - zdjęcia: Lionel Baier - montaż: Blaise Harrison - dźwięk: Robin Harsch - muzyka: Gabriel Fauré - redakcja: Pierre Biner

Nicolas Faure,
Szwajcaria, 12min. 22s. - realizacja: Xavier Ruiz - zdjęcia: Nik Petsilas - dźwięk: Steven Blatter, Eric Ghersinu, Christophe Giovannoni - montaż: Valérie Perriraz - muzyka: Pierre Vaucher - redakcja: Pierre Biner

Thomas Flechtner
Szwajcaria, 11min,. 40s. - realizacja: Nico Gutmann - zdjęcia: Marcell Erdélyi - dźwięk: Patrik Maillard - montaż: Caterina Mona - muzyka: Leos Janacek - redakcja: Christian Eggenberger

Katrin Freisager
Szwajcaria, 12min,. 06s. - realizacja: Paolo Poloni - zdjęcia: Pio Corrida - montaż: Gion Reto Killias - muzyka: Hans Witschi - redakcja: Christian Eggenberger

Monique Jacot
Szwajcaria, 11min. 56s. - realizacja: Ursula Meier - zdjęcia: Nicolas Guicheteau, Ursula Meier - dźwięk: Ursula Meier - montaż: Damien Keyeux - muzyka: Fryderyk Chopin, Fabien Saillard - redakcja: Pierre Biner

Beat Streuli
Szwajcaria, 11min. 30s. -- realizacja: Christian Eggenberger - zdjęcia: Quinn Reimann - dźwięk: Daniel Epstein - montaż: Hedi Bäbler - muzyka: Nik Bärtsch - redakcja: Magdalena Kauz

 

PHOTOsuisse / SZWAJCARSCY FOTOGRAFOWIE - WYBÓR

Powyższy cykl filmowy został pomyślany jako osobiste spotkanie z poszczególnymi fotografami i fotografkami. Portrety te pozwalają rzucić okiem na delikatny, intymny obszar, w jakim dokonuje się każdy twórczy proces. W filmach tych fotografowie otwierają przed widzem własne wizualne światy, pozwalają towarzyszyć sobie podczas pracy. Poznanie człowieka skrywającego się za zdjęciem umożliwia jedynie dogłębna analiza jego dzieła. Odpowiedzi na pytania przychodzą często w sposób bezpośredni, bez nadużywania słów. I mimo że wszyscy prezentowani artyści robią właściwie to samo, czyli fotografują, to każdy z nich robi to w sposób sobie jedynie właściwy...
Filmy są częścią projektu "PHOTOsuisse", na który składają się też: wystawa pod tym samym tytułem oraz książka z dwoma DVD z portretami prezentowanych artystów.
Kuratorzy: Andreas Hertach i Hilar Stadle.
Czterojęzyczny cykl filmowy jest projektem SRG SSR idée suisse.

Manuel Bauer urodził się w 1966 roku. Ciekawość charakteryzująca Manuela Bauera bynajmniej nie każe mu porzucać raz wybranych histotrii - ten fotograf przeciwnie, wchodzi on w głąb wybranych tematów. Nie uznaje przy tym żadnych kompromisów. Zdawało by się, że trzy tygodnie na reportaż fotograficzny to luksus - jemu na zapis dnia codziennego Dalaj Lamy potrzeba było trzech lat. Towarzyszył mu podczas niezliczonych podróży, z których powrócił z przeszło 70 tysiącami zdjęć.
Wyjąwszy kilka reportaży, Manuel Bauer nieustannie podejmuje swój ulubiony, wielki temat: los narodu tybetańskiego. Jest autorem dwóch wielkich cyklów Sinisierung Tibets ("Sinizacja Tybetu") i Flucht aus Tibet ("Ucieczka z Tybetu").

Olaf Breuning urodził się w 1970 roku. Naciśnięcie spustu migawki poprzedza aranżacja sceny: Olaf Breuning wymyśla historie i opowiada je, fotografując. Przy użyciu wykonanych domowymi sposobami rekwizytów inscenizuje stereotypowe ujęcia z filmów, reklam i klipów muzycznych, celowo nadając powstającym portretom i zdjęciom grupowym absurdalny wymiar.

Balthasar Burkhard urodził się w 1944 roku. Fotograf ten odbył podróże do Rio Negro w rejonie Amazonki i na pustynię w Namibii. Z lotu ptaka fotografował zarówno miasta - giganty: Meksyk, Chicago, Los Angeles czy Tokio, jak i alpejskie lodowce. Burkhard fotografuje wkraczając z obiektywem w najbardziej egzotyczne zakątki świata, nie realizuje swoich projektów w sposób szybki i pobieżniey, lecz z dokładnością i cierpliwością klasycznego studyjnego fotografa: jego wielkoformatowe, czarno-białe zdjęcia są doskonałe pod względem technicznym. Swoje zdjęcia sytuuje nie tyle w tradycji fotografii krajobrazowej, ile w nurtach LandArt i Arte Povera.

Luc Chessex urodził się w 1939 roku.Trzeci świat zyskał dzięki Luc'owi Chessexniemu własne oblicze. Fotograf pragnący siłą, za pomocą własnego aparatu zmieniać świat, Chessex spędził 14 lat na Kubie, gdzie na zlecenie Narodowej Rady Kultury, czasopisma "Cuba International" i agencji fotograficznej Prenza Latina dokumentował rewolucyjną rzeczywistość tego kraju. Był też oficjalnym fotografem rewolucji kubańskiej oraz misji Czerwonego Krzyża w Afryce. Od dziesięcioleci niezmordowanie dokumentuje i prezentuje międzynarodowej opinii publicznej nadzieję i zwątpienie, cierpienie i radość ludzi wszystkich możliwych kolorów skóry.

Nicolas Faure urodził się w 1949 roku. Do pracy przystępuje w sposób systematyczny. Dzieci porzuconych przez rodziców, sportretowanych w projekcie Switzerland on the Rocks (1992) poszukiwał w całej Szwajcarii. Cykl Citoyens du monde - Meyrin ("Obywatele świata - Meyrin", 1995) był próbą odpowiedzi na pytanie, kto zamieszkuje jego wielonarodową gminę. Sportretował 80 rodzin z całego świata, w ich własnych mieszkaniach, pośród mebli i przywiezionych z ojczyzny pamiątek. Faure, w odróżnieniu od szwajcarskich dokumentalistów, którzy koncentrowali się na czarno-białej fotografii pokazującej nienaruszony, wiejski świat, portretuje swój kraj w sposób trzeźwy i pozbawiony wszelkich sentymentów, posługując się przy tym fotografią barwną.

Thomas Flechtner urodził się w 1961 roku. Pracuje powoli. Cykl Snow ("Śnieg"), który przyniósł mu międzynarodową sławę, realizował przez cztery lata. Sposób pracy Flechtnera jest wyczuwalny w jego fotografiach: emanuje z nich nieskończony, medytacyjny spokój. Flechtner często stosuje niezwykle długi czas naświetlania. Użycza to jego fotografiom pewnej magii i surrealizmu. Wydaje się, że znamy motywy przedstawione na jego zdjęciach - śnieg, słoneczenik, kwitnące drzewa wiśniowe, a mimo to patrzymy na nie w nowy sposób.

Katrin Freisager urodziła się w 1960 roku. Wczesne prace Katrin Freisager ukazywały młode kobiety: przyjaciółeki i znajome, które w fotograficznych opowieściach odgrywały wyznaczone im role. Od tamtego czasu wzmógł się dystans fotografki do jej modeli, a treść jej prac nabrała wieloznaczności. Z bohaterami swoich zdjęć Freisager spotyka się na kilka godzin, na dzień, na noc w hotelowym pokoju lub w studio. Fotografowane kobiety, uwolnione od wszelkich osobistych i socjalnych atrybutów, wydają się popadać w trans, są jakby zdezorientowane i nieobecne. Same zdjęcia są jednak precyzyjnym ujęciem niepowtarzalnych chwil.

Monique Jacot urodziła się w 1934 roku. Reporterka, buntowniczka, realistka. Jedna z niewielu kobiet, które odegrały dużą rolę w kształtowaniu historii szwajcarskiej fotografii. W latach 1956-1984 na zlecenie Światowej Organizacji Zdrowia oraz różnych czasopism podróżowała po obszarach objętych kryzysem, fotografując swoją leicą zarówno przepych, jak slamsy i jaskrawe ubóstwo. W latach 80. skupiła się na projektach dokumentujących codzienność kobiet w Szwajcarii.

Beat Streuli urodził się 1957roku. Jego zdjęcia przenoszą widza w sam środek wibrującego ulicznego ruchu, w tak fascynujących miastach jak Nowy Jork, Rzym, Tokio. Beat Streuli bynajmniej nie szuka spektakularnych wydarzeń. Nie jest reporterem realizującym zadany temat. Jego twórczość ma charakter ściśle artystyczny, konceptualny.
Składające się na serie fotografie odznaczają się prostym, zredukowanym formalnym językiem. Tło jest zamazane, najczęściej ciemne, cała uwaga widza ma skupić się na sfotografowanej osobie. Ludzie ci, nie wiedząc, że są obserwowani, sprawiają wrażenie, jakby zostali ujęci w bardzo prywatnym momencie swojego życia.

 
 
Organizatorzy:
Dom Norymberski
Szwajcarska Fundacja Kulturalna Pro Helvetia
Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej MANGGHA
Miesiąc Fotografii w Krakowie