SPOTKANIA Z LITERATURĄ NIEMIECKĄ
KRAKÓW 14. - 22.05.2006


14.05.2006, godz. 10.30,
Teatr im J. Słowackiego

Krakowski Salon Poezji Anny Dymnej

 Wiersze Hansa Magnusa Enzensbergera w przekładach Jacka S. Burasa i Andrzeja Kopackiego czytać bedą: Andrzej Buszewicz i Andrzej Kozak oraz własne przekłady Ryszard Krynicki

16.05.2006, godz. 18.00, Instytut Goethego, Kraków, Rynek Główny 20

Raul Zelik

Prowadzenie: Jan Balbierz

 Raul Zelik urodził się w 1968 roku w Monachium, studiował nauki polityczne i latynoamerykanistykę. W trakcie długich wypraw poznał Amerykę Łacińską i Azję. Od 1989 roku autor mieszka w Berlinie. Pisze reportaże z podróży oraz teksty literackie dla różnych gazet, czasopism i rozgłośni radiowych. Jest laureatem wielu nagród literackich oraz stypendiów, m.in. otrzymał w 1999 r. stypendium im. Alfreda Döblina od Berlińskiej Akademii Sztuk.

W swojej najnowszej powieści "Berliner Verhältnisse", Zelik zajmuje się problematyką migrantów i outsiderów. Temat powieści jest typowy dla pisarza, jednak tym razem podany z dużą dawką humoru.

Więcej informacji o autorze można znaleźć: http://www.raulzelik.net



Foto C Kay A. Itting/Blumenbar

17.05.2006, godz. 18.00, Wydawnictwo Literackie w Krakowie

Sala Mehoffera, Kraków, ul. Długa 1

 Hans Magnus Enzensberger. Spotkanie z pisarzem z udziałem poetów i tłumaczy:
Ryszarda Krynickiego i Andrzeja Kopackiego

 Hans Magnus Enzensberger zalicza się do tego rodzaju twórców, których spektrum zainteresowań i podejmowanej problematyki jest niezwykle szerokie i zróżnicowane. Enzensberger urodził się 11.11.1929 w bawarskim miasteczku Kaufbeuren, a dzieciństwo spędził w Norymberdze. W latach 1949 - 54 studiował literaturoznawstwo, języki i filozofię na uniwersytecie w Erlangen, Freiburgu oraz na paryskiej Sorbonie. Po ukończeniu studiów pracował jako redaktor w rozgłośni radiowej w Stuttgarcie oraz wykładał na uniwersytecie w Ulm. W roku 1957 zadebiutował tomem poetyckim "verteidigung der wölfe" (obrona wilków), którym narzucił poezji nowy, bezpośredni i wymagający ton, budząc zarazem żywe zainteresowanie wśród środowisk intelektualnych Niemiec.

Kolejne lata spędził w Norwegii, gdzie poświęcił się pracy literackiej. W roku 1959 zamieszkał we Włoszech. W 1960 ukazał się jego drugi tom poetycki "landessprache" (język kraju). Do roku 1961 pracował jako lektor w wydawnictwie Suhrkamp. Wówczas też rozpoczął działalność translatorską, przyswajając niemieckim czytelnikom m.in. twórczość Larsa Gustafssona czy Fernanda Pessoi.

W roku 1963 został uhonorowany prestiżową nagrodą Georga Büchnera. W tym samym roku po raz pierwszy odwiedził ówczesny Związek Radziecki. Rok później opublikował trzeci tom poetycki "blindenschrift" (pismo niewidomych), w którym opisał swoje doświadczenia z pobytu w Norwegii. Enzensberger tłumaczy, że owa ciągła zmiana miejsc zamieszkania niezbędna jest do wytworzenia krytycznego dystansu w opisywaniu niemieckiej współczesności i przeszłości. Na przełomie roku 1964/65 prowadził gościnne wykłady na uniwersytecie Goethego we Frankfurcie. Po przeprowadzce do Berlina Zachodniego założył czasopismo "Kursbuch" - najważniejszy organ pozaparlamentarnej opozycji i ruchu studenckiego. W roku 1967 został wyróżniony przez miasto Norymberga nagrodą z dziedziny kultury. W tym samym roku zaczął wykładać na uniwersytecie Wesleyan w USA, z czego rok później zrezygnował, aby udać się na Kubę i poprzeć rewolucję Fidela Castro. W roku 1980 założył pismo "TransAtlantik, a pięć lat później został wydawcą serii "Die Andere Bibliothek" (Inna biblioteka), która zdobyła sobie ogromną popularność wśród niemieckich czytelników.

Sławę Enzensbergerowi przyniosła poetycka krytyka czasów współczesnych wyrażana prostym i klarownym językiem. Swoim pierwszym tomem poetyckim rozpoczął literacką i intelektualną dyskusję o niemieckiej historii i współczesności. W latach 60. zafascynował się lewicowymi ideami pokolenia 68. Tworzył literaturę zaangażowaną, w której komentował i diagnozował sytuację polityczną kraju. Lata 70. są pożegnaniem ze społecznymi utopiami. Enzensberger powraca do pytań o rolę sztuki w procesie kształtowania się rzeczywistości. Opowiada się za samodzielną i odpowiedzialną za siebie jednostką, broni prawa człowieka do samostanowienia o sobie i własnym losie. W latach 80., na krótko przed zjednoczeniem Niemiec, Enzensberger występuje zarówno jako komentator politycznej rzeczywistości, jak i sytuacji w niemieckiej literaturze. W ostatnich latach na plan pierwszy w twórczości Enzensbergera wysuwa się refleksja dotycząca własnego życia i działalności artystycznej. Jednakże młodzieńcza nuta ironii, gniewu, ale i zdrowego rozsądku nieustannie obecna jest w jego utworach.

 

18.05.2006, godz.18.00, Instutyt Goethego, Kraków, Rynek Główny 20

 Ingo Schulze. Prowadzenie: Agnieszka Sabor

Ingo Schulze urodził się w 1962 roku w Dreźnie. Studiował filologię klasyczną w Jenie, a następnie pracował jako dramaturg w Altenburgu w Turyngii.

W 1990 r. opuścił teatr. Założył wraz z przyjaciółmi tygodnik Altenburger Wochenblatt. Do roku 1992 prowadził i redagował darmową gazetę z ogłoszeniami i reklamami. W 1993 przebywał w Sankt Petersburgu, następnie wrócił do Niemiec, osiedlił się w Berlinie i rozpoczął działalność pisarską. Od chwili ukazania się Simple Storys, a w szczególności wydania w ubiegłym roku powieści Nowe życia (Neue Leben), Ingo Schulze uchodzi za najbardziej znanego za granicą nowelistę najnowszej historii niemieckojęzycznej. New Yorker zaliczył go w 1998 r. w poczet 6 najlepszych nowelistów europejskich. Jego utwory zostały przetłumaczone na 24 języki. Foto: Jim Rakete

  22.05.2006, godz. 18.00, Kawiarnia Dynia, Kraków, ul. Krupnicza 20  

Therezia Mora. Promocja książki Każdego dnia. Prowadzenie: Adam Wiedemann

Pewnego jesiennego dnia w mieście B., na zapuszczonym placu zabaw w dzielnicy dworcowej trzy kobiety natykają się na mężczyznę zwisającego z drabinki głową w dół. To Abel Nema, nielegalny emigrant, tłumacz i nauczyciel. Mówi się o nim, że jest geniuszem - w ciągu dziesięciu lat opanował perfekcyjnie dziesięć języków. Ale jakie to ma znaczenie, jeśli w życiu nic i nikt nie chce się znaleźć na właściwym miejscu? Najpierw, gdy Abel był jeszcze dzieckiem, zniknął bez śladu ojciec, później jedyny przyjaciel młodzieńcza miłość, wreszcie w jego kraju wybuchła wojna domowa, która podzieliła go na kilka państw, i Abel musiał uciekać. Od tamtej pory mieszka na Zachodzie, raz po raz podejmując rozpaczliwe próby ułożenia sobie życia. Aż "pewnego dnia ów utalentowany człowiek po prostu wątpi w sens istnienia".
Pierwsza powieść Terezii Mory to historia człowieka wykorzenionego, niemego. Niemego, bo choć nie ma języka, w którym nie byłby w stanie rozmawiać - nie potrafi się porozumiewać. Intryguje i pociąga, ale nie jest zdolny do nawiązania kontaktu. Historia ułożona jak labirynt, o przedziwnej sile języka i bogactwie obrazów, jakich trudno szukać w dzisiejszej literaturze niemieckojęzycznej.

Terézia Mora urodziła się w 1971 r. w małej miejscowości Sopron na Węgrzech, siedemnaście kilometrów od granicy z Austrią. W jej rodzinie mówiło się w dwóch językach: niemieckim i węgierskim. Studiowała teatrologię i filologię węgierską. W 1988 wyjechała do Berlina, gdzie rozpoczęła studia w Niemieckiej Szkole Filmowo-Telewizyjnej i gdzie do dziś mieszka. Autorka m. in. uhonorowanego nagrodami Adelbert-von-Chamisso-Förderpreis 2000 i Ingeborg-Bachmann-Preis 1999 zbioru opowiadań Seltsame Materie ("Osobliwa materia", 1999; polski przekład ukaże się w 2006 roku), scenariuszy filmowych i telewizyjnych, sztuk teatralnych, powieści; tłumaczka z języka węgierskiego na niemiecki (m. in. "Harmonia caelestis" Pétera Esterházyego - za przekład otrzymała Jane-Scatcherd-Übersetzerpreis 2002).

 

Organizatorzy:

Międzynarodowe Targi Książki we Frankfurcie nad Menem
Instytut Goethego
Dom Norymberski

Partnerzy:

Wydawnictwo Czarne
Wydawnictwo Literackie
Teatr im. J. Słowackiego
Kawiarnia Dynia